Jeśli korzystasz z Fail2Ban przy Nginx i WordPress, to prędzej czy później zauważysz jedną rzecz: te same adresy IP wracają. Dostają bana na kilka minut albo godzinę, znikają… i po chwili znowu próbują /.env, /wp-login.php, /phpmyadmin czy inne popularne ścieżki ataku.

Rozwiązaniem nie jest agresywne podkręcanie filtrów. Rozwiązaniem jest recidive — drugi poziom ochrony w Fail2Ban, który analizuje historię banów i długoterminowo blokuje recydywistów.

Nawiązanie do wcześniejszej konfiguracji

Jeśli nie masz jeszcze podstawowej konfiguracji Fail2Ban dla Nginx i WordPress, opisałem ją tutaj:

Fail2Ban + Nginx + WordPress – konfiguracja podstawowa

W tamtym artykule konfigurujemy jail’e typu nginx-exploit, nginx-secure czy sshd. Recidive nie zastępuje tej konfiguracji — on ją wzmacnia.

Jak znaleźć recydywistów w logach

Najpierw warto sprawdzić, czy problem faktycznie występuje. Wyciągamy z logów Fail2Ban listę IP, które były banowane najczęściej:

grep "Ban " /var/log/fail2ban.log | awk '{print $NF}' | sort | uniq -c | sort -nr | head

Przykładowy wynik (adresy częściowo anonimizowane):

13 204.76.203.18
9 41.142.XXX.XXX
8 64.89.XXX.XXX
8 50.82.XXX.XXX
8 35.243.XXX.XXX
8 34.24.XXX.XXX
7 45.166.XXX.XXX
7 34.83.XXX.XXX
7 176.42.XXX.XXX
6 49.36.XXX.XXX

Jeśli widzisz liczby typu 8, 9, 13 — to znaczy, że te IP wracają po zdjęciu bana. Krótki bantime jest dla nich tylko przerwą techniczną.

Dlaczego recidive jest lepszy niż zwiększanie bantime

• Nie musisz banować każdego na 24h za jedną literówkę w URL.
• Nie zwiększasz ryzyka blokady normalnych użytkowników.
• Kara jest progresywna i dotyczy tylko powracających adresów.

Recidive analizuje /var/log/fail2ban.log i liczy, ile razy dane IP zostało zbanowane przez inne jail’e. Dzięki temu “dobić” można tylko tych, którzy już wcześniej wielokrotnie trafiali na blokadę.

Konfiguracja recidive (5 banów w 24h = 7 dni bana)

Dodaj poniższy blok do /etc/fail2ban/jail.local:

nano /etc/fail2ban/jail.local

Na końcu pliku wklej:

[recidive]
enabled  = true
logpath  = /var/log/fail2ban.log
bantime  = 7d
findtime = 1d
maxretry = 5

Zapisz plik i zrestartuj Fail2Ban:

systemctl restart fail2ban

Sprawdź status jaila:

fail2ban-client status recidive

Jak sprawdzić kto jest blisko progu recidive

Jeśli chcesz zobaczyć IP, które już mają kilka banów i zbliżają się do progu recidive:

grep "Ban " /var/log/fail2ban.log | awk '{print $NF}' | sort | uniq -c | awk '$1 >= 3 {print}' | sort -nr

Podsumowanie

Recidive to jeden z najprostszych i najbardziej skutecznych sposobów na ograniczenie powracających skanerów i botów. Zamiast agresywnie banować wszystkich — blokujesz tylko tych, którzy wracają wielokrotnie.

W środowisku z wieloma domenami, Nginx reverse proxy i WordPress to praktycznie obowiązkowy element konfiguracji: mniej szumu w logach, mniej powtarzalnych ataków i mniej ręcznej analizy.

Artykuł Fail2Ban: jak wyłapać recydywistów i banować ich na tydzień (recidive) pochodzi z serwisu soban.

System Linux to potężne narzędzie, które oferuje użytkownikom ogromną elastyczność i kontrolę nad ich środowiskiem pracy. Jednak aby w pełni wykorzystać jego potencjał, warto poznać kluczowe polecenia, które są niezbędne zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych użytkowników. W tym artykule przedstawimy i omówimy najważniejsze polecenia w systemie Linux, które każdy użytkownik powinien znać.

1. Podstawowe polecenia nawigacyjne

• pwd – Wyświetla bieżącą ścieżkę katalogu, w którym się znajdujesz:

pwd

• ls – Listuje zawartość katalogu. Można użyć opcji -l dla szczegółowego widoku lub -a aby pokazać ukryte pliki:

ls -a

• cd – Zmienia katalog. Na przykład cd /home/user przeniesie Cię do katalogu /home/user:

cd ~

• mkdir – Tworzy nowy katalog:

mkdir projekty

• rmdir – Usuwa pusty katalog:

rmdir stare_pliki

2. Zarządzanie plikami

• cp – Kopiuje pliki lub katalogi:

cp dokument.txt nowy_katalog/

• mv – Przenosi lub zmienia nazwę plików/katalogów:

mv plik.txt /home/user/nowy_katalog/

• rm – Usuwa pliki lub katalogi. Użyj opcji -r aby usunąć katalog z zawartością:

rm -r stare_dane

• touch – Tworzy pusty plik lub aktualizuje czas modyfikacji istniejącego pliku:

touch raport.txt

3. Zarządzanie procesami

• ps – Wyświetla aktualnie uruchomione procesy. Użyj opcji -aux aby zobaczyć wszystkie procesy:

ps -aux

• top – Wyświetla dynamiczną listę procesów w czasie rzeczywistym:

top

• kill – Zatrzymuje proces o podanym ID:

kill 1234

• bg i fg – Zarządzanie procesami w tle i na pierwszym planie:

fg

4. Zarządzanie użytkownikami i uprawnieniami

• sudo – Pozwala na wykonanie polecenia z uprawnieniami administratora:

sudo apt update

• chmod – Zmienia uprawnienia do plików/katalogów:

chmod 755 skrypt.sh

• chown – Zmienia właściciela pliku/katalogu:

chown admin:admin plik.txt

• useradd i userdel – Dodaje i usuwa użytkowników:

useradd janek

5. Sieć i komunikacja

• ping – Sprawdza połączenie z innym hostem:

ping 192.168.1.1

• ifconfig – Wyświetla informacje o interfejsach sieciowych:

ifconfig

• ssh – Łączy się zdalnie z innym komputerem:

ssh user@192.168.1.2

• scp – Kopiuje pliki przez SSH:

scp plik.txt user@host:/home/user/

6. Przykłady użycia poleceń

Poniżej znajduje się przykład użycia kilku omówionych poleceń:

• chmod – Zmienia uprawnienia do plików/katalogów:

chmod 755 skrypt.sh

• chown – Zmienia właściciela pliku/katalogu:

chown admin:developers logi.txt

• useradd i userdel – Dodaje i usuwa użytkowników:

useradd janek

7. Zarządzanie dyskami i systemem plików

• df – Wyświetla informacje o dostępnej przestrzeni na dyskach:

df -h

• du – Pokazuje rozmiar plików i katalogów:

du -sh documents

• mount – Montuje system plików:

mount /dev/sdb1 /mnt/external

• umount – Odmontowuje system plików:

umount /mnt/external

8. Wyszukiwanie plików

• find – Wyszukuje pliki w systemie:
• locate – Szybkie wyszukiwanie plików w systemie:
• grep – Wyszukuje wzorce w plikach:
• which – Znajduje pełną ścieżkę do wykonywalnego pliku:

9. Komunikacja z systemem

• echo – Wyświetla tekst na ekranie:
• cat – Wyświetla zawartość pliku:
• more – Wyświetla zawartość pliku strona po stronie:
• less – Zawiera funkcje podobne do more, ale oferuje więcej opcji nawigacji:
• man – Wyświetla podręcznik użytkownika dla polecenia:

10. Praca z archiwami

• tar – Tworzy archiwum lub rozpakowuje je:
• zip – Tworzy archiwum ZIP:
• unzip – Rozpakowuje pliki ZIP:
• tar -xvzf – Rozpakowuje archiwum TAR.GZ:
• gzip – Kompresuje pliki w formacie .gz:
• gunzip – Rozpakowuje pliki .gz:

11. Monitorowanie systemu

• uptime – Wyświetla czas działania systemu oraz obciążenie:
• dmesg – Wyświetla komunikaty systemowe związane z rozruchem i sprzętem:
• iostat – Pokazuje statystyki wejścia/wyjścia systemu:
• free – Pokazuje informacje o pamięci RAM:
• netstat – Wyświetla informacje o połączeniach sieciowych:
• ss – Nowoczesna wersja netstat, służy do monitorowania połączeń sieciowych:

12. Praca z logami systemowymi

• journalctl – Przegląda logi systemowe:
• tail – Wyświetla ostatnie linie pliku:
• logrotate – Automatycznie zarządza logami:

13. Zaawansowane operacje na plikach

• ln – Tworzy dowiązanie do pliku:
• xargs – Przesyła argumenty z wejścia do innych poleceń:
• chmod – Zmienia uprawnienia do plików/katalogów:
• chattr – Zmienia atrybuty plików:

System Linux oferuje szeroki zestaw poleceń, które pozwalają na pełną kontrolę nad komputerem. Kluczowe polecenia, jak ls, cd, cp, czy rm, są używane na co dzień do nawigacji po systemie plików, zarządzania plikami oraz katalogami. Aby skutecznie opanować te komendy, najlepiej zacząć od tych, które są najbardziej przydatne w codziennej pracy. Przykładowo, polecenia do nawigacji po katalogach i zarządzania plikami są fundamentalne i wymagają praktyki, aby stały się intuicyjne. Inne polecenia, takie jak ps do monitorowania procesów, ping do testowania połączeń sieciowych, czy chmod do zmiany uprawnień, również warto poznać, aby móc w pełni wykorzystać moc systemu Linux.

Aby uczyć się skutecznie, warto zacząć od eksperymentowania z poleceniami w praktyce. Tworzenie plików, katalogów, kopiowanie i usuwanie danych pozwala na zapoznanie się z ich działaniem. Z czasem warto zacząć łączyć różne polecenia, by rozwiązywać bardziej zaawansowane problemy, jak monitorowanie procesów, zarządzanie użytkownikami czy praca z logami systemowymi. Można także korzystać z dokumentacji, np. man lub stron internetowych, aby zgłębiać szczegóły każdego polecenia i jego opcji.

Pamiętaj, że regularne korzystanie z terminala pozwala na naukę nawyków, które sprawią, że obsługa systemu Linux stanie się bardziej naturalna. Częste korzystanie z poleceń, rozwiązywanie problemów oraz eksperymentowanie z nowymi komendami to najlepszy sposób na opanowanie systemu i wykorzystywanie go w pełni.

Linux to naprawdę potężne narzędzie, które daje ogromną kontrolę nad systemem… ale pamiętaj, nie eksperymentuj na produkcji! W końcu, eksperymentowanie na serwerze produkcyjnym to trochę jak gra w rosyjską ruletkę — tylko że z większymi konsekwencjami. Jeśli chcesz poczuć się jak prawdziwy Linuxowy magik, zawsze testuj swoje komendy na środowisku deweloperskim. Tylko wtedy będziesz w stanie uczyć się na błędach, zamiast szukać przyczyny zniknięcia kilku gigabajtów danych. A jeśli nie wiesz, co robisz, po prostu wezwij swoją niezawodną broń: man!

Artykuł Najważniejsze polecenia Linuxa, które każdy użytkownik powinien znać pochodzi z serwisu soban.

Automatyzacja Zarządzania Przestrzenią Dyskową w Środowisku Linux

W dzisiejszym cyfrowym świecie, gdzie dane gromadzone są w coraz większych ilościach, zarządzanie przestrzenią dyskową staje się kluczowym elementem utrzymania efektywności operacyjnej systemów. W tym artykule przedstawię skrypt, który automatyzuje proces zarządzania przestrzenią na zdalnym dysku montowanym przez SSHFS, szczególnie przydatny dla administratorów systemów, którzy regularnie muszą radzić sobie z zapełniającymi się nośnikami danych.

Wymagania wstępne

Przed rozpoczęciem, upewnij się, że na twoim systemie zainstalowane jest SSHFS oraz wszystkie niezbędne pakiety umożliwiające jego prawidłową pracę. SSHFS pozwala na montowanie systemów plików zdalnych przez SSH, co jest kluczowe dla działania naszego skryptu. Aby zainstalować SSHFS oraz niezbędne narzędzia, w tym pakiet umożliwiający przekazywanie hasła (sshpass), użyj poniższego polecenia:

sudo apt-get update
sudo apt-get install sshfs fuse sshpass -y

Skrypt Bash do zarządzania przestrzenią dyskową

Nasz skrypt Bash skupia się na monitorowaniu i utrzymaniu określonego procentu wolnej przestrzeni dyskowej na zdalnym dysku, montowanym za pomocą SSHFS. Oto główne funkcje skryptu:

Definicja Celów:

TARGET_USAGE=70 – procent przestrzeni dyskowej, który chcemy utrzymać jako zajęty. Skrypt będzie działał na rzecz utrzymania przynajmniej 30% wolnego miejsca na dysku.

Punkt Montowania i Ścieżki:

MOUNT_POINT=”/mnt/qnapskorupki” – lokalny katalog, w którym montowany jest zdalny dysk. TARGET_DIRS=”$MOUNT_POINT/up*.soban.pl” – ścieżki katalogów, w których skrypt będzie szukał plików do usunięcia, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Funkcja check_qnap: Ta funkcja sprawdza, czy dysk jest zamontowany i czy katalog montowania nie jest pusty. Jeśli są problemy, skrypt próbuje odmontować i ponownie zamontować dysk, używając sshfs z hasłem przekazanym przez sshpass.

Usuwanie Plików: Skrypt monitoruje użycie dysku i, jeśli przekroczone jest TARGET_USAGE, znajduje i usuwa najstarsze pliki w określonych katalogach aż do osiągnięcia docelowego poziomu wolnej przestrzeni.

#!/bin/bash

TARGET_USAGE=70
MOUNT_POINT="/mnt/qnapskorupki"
TARGET_DIRS="$MOUNT_POINT/up*.soban.pl"

# Function to check and mount SSHFS
function check_qnap {
    local remote_path="/share/MD0_DATA/backup_proxmox/"
    local user_remote="remote_user"
    local remote_host="192.168.1.XX"
    local port=22
    local password='XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX'

    # Check if the mounting directory exists and is empty
    if [ ! -d "$MOUNT_POINT" ] || [ -z "$(ls -A $MOUNT_POINT)" ]; then
        echo "Problem: The directory $MOUNT_POINT is missing or empty. Attempting to remount..."

        # Unmount if anything is currently mounted
        if mountpoint -q $MOUNT_POINT; then
            echo "Unmounting $MOUNT_POINT..."
            fusermount -u $MOUNT_POINT
            sleep 5
        fi

        # Remount
        echo "Mounting SSHFS: $user_remote@$remote_host:$remote_path to $MOUNT_POINT..."
        echo $password | sshfs $user_remote@$remote_host:$remote_path $MOUNT_POINT -o password_stdin

        # Check if the mounting was successful
        if mountpoint -q $MOUNT_POINT; then
            echo "QNAP successfully mounted."
        else
            echo "Error: Failed to mount $remote_host:$remote_path to $MOUNT_POINT."
            exit 1
        fi
    fi
}

# Check and mount the disk
check_qnap

# Begin deleting files
current_usage=$(df --output=pcent "$MOUNT_POINT" | tail -n 1 | tr -d '%')
echo "Current usage: $current_usage%"
target_free_space=$((100 - $TARGET_USAGE))

# Continue deleting files until the required free space is achieved
while [[ $current_usage -gt $TARGET_USAGE ]]; do
    # Find the oldest file in the target directories
    oldest_file=$(find $TARGET_DIRS -type f -printf '%T+ %p\n' | sort | head -n 1 | cut -d' ' -f2)

    if [ -z "$oldest_file" ]; then
        echo "No files to delete."
        break
    fi

    # Delete the oldest file
    echo "Deleting file $oldest_file..."
    rm -f "$oldest_file"

    # Check usage again
    current_usage=$(df --output=pcent "$MOUNT_POINT" | tail -n 1 | tr -d '%')
    echo "New usage after deletion: $current_usage%"
done

echo "Target disk usage achieved."

Przykładowe wywołanie skryptu:

skrypt będzie pracować aż do osiągnięcia 70% zgodnie z założeniem:

Pobieranie skryptu i dodawanie do crontaba

Skrypt oczywiście należy dostosować pod swoje wymagania, jednak jeśli chcesz go pobrać i dodać do crontaba to:

wget soban.pl/bash/remove_old_files.sh
chmod +x remove_old_files.sh

Jeśli chcemy zautomatyzować proces usuwania np pod koniec dnia, to warto dodać do crontaba następujący wpis:

crontab -e

Skrypt będzie się uruchamiać w tym przypadku o 23:55 każdego dnia:

45 23 * * * /root/scripts/remove_old_files.sh > /dev/null 2>&1

Należy zachować powyżej odpowiednią ścieżkę do skryptu.

Bezpieczeństwo i optymalizacja

Skrypt używa hasła wprost w linii komend, co może stanowić ryzyko bezpieczeństwa. W praktycznym zastosowaniu zaleca się użycie bardziej zaawansowanych metod autentykacji, na przykład kluczy SSH, które są bezpieczniejsze i nie wymagają jawnej obecności hasła w skrypcie. Jednak w przypadku QNAPa posłużyliśmy się hasłem pisząc ten skrypt.

Podsumowanie

Prezentowany skrypt jest przykładem, jak można automatyzować codzienne zadania administracyjne, takie jak zarządzanie przestrzenią dyskową, zwiększając tym samym efektywność i niezawodność operacji. Jego implementacja w realnych środowiskach IT może znacznie usprawnić procesy zarządzania danymi, zwłaszcza w sytuacjach, gdzie szybkie reagowanie na zmiany w użyciu dysku jest krytyczne.

Artykuł Automatyczne usuwanie najstarszych plików na zdalnym dysku QNAP przez SSHFS pochodzi z serwisu soban.

Automatyczne wyłączanie laptopa przy niskim stanie baterii

Zachowanie długiej żywotności baterii i ochrona danych są kluczowe dla użytkowników laptopów. W tym artykule pokażemy, jak stworzyć prosty skrypt Bash, który automatycznie wyłączy Twój laptop, gdy poziom naładowania baterii spadnie poniżej 20%. Dodatkowo, dowiesz się, jak ustawić crontab, aby skrypt był uruchamiany co 10 minut, zapewniając ciągłe monitorowanie.

Tworzenie skryptu Bash

Skrypt Bash, który przygotowaliśmy, będzie sprawdzać aktualny poziom naładowania baterii i porównywać go z ustalonym minimalnym progiem. Jeśli poziom baterii spadnie poniżej tego progu, skrypt inicjuje wyłączenie systemu, co pomaga w ochronie danych i sprzętu.

#!/bin/bash

# Define the minimum battery level before shutdown
MIN_BATTERY_LEVEL=20

# Get the current battery level
current_level=$(cat /sys/class/power_supply/BAT0/capacity)

# Check if the current battery level is less than or equal to the minimum level
if [[ "$current_level" -le "$MIN_BATTERY_LEVEL" ]]; then
  echo "Battery level is $current_level%, which is below the threshold of $MIN_BATTERY_LEVEL%. Shutting down..."
  # Shutdown command
  /sbin/shutdown -h now
else
  echo "Battery level is $current_level%, no need to shut down."
fi

Możesz też pobrać skrypt:

wget https://soban.pl/bash/check_battery.sh

Nie zapomnij o nadaniu uprawnień do uruchamiania go:

chmod +x check_battery.sh

Konfiguracja Crontab

Crontab to narzędzie, które pozwala na planowanie zadań w systemie Linux. Dzięki niemu możemy ustawić regularne sprawdzanie stanu baterii.

crontab -e

# Add the following line to crontab to run the script every 10 minutes
*/10 * * * * /root/check_battery.sh >> /path/to/log_battery.txt 2>&1

Podsumowanie

Dzięki temu rozwiązaniu, możesz być spokojny o stan swojego laptopa nawet podczas intensywnego użytkowania. Automatyczne wyłączanie przy niskim stanie baterii nie tylko chroni sprzęt, ale także pomaga w utrzymaniu dłuższej żywotności baterii.

Artykuł Jak automatycznie wyłączyć laptopa przy niskim stanie baterii w systemie Linux pochodzi z serwisu soban.

Poszerzanie przestrzeni dyskowej w wirtualnych maszynach Linux to kluczowy element zarządzania systemami serwerowymi. W tym artykule pokazujemy, jak efektywnie zwiększyć przestrzeń dyskową używając narzędzi LVM i fdisk, bazując na rzeczywistych danych z systemu.

Wstępne przygotowania

Przed przystąpieniem do zmian w partycjach i woluminach, ważne jest, aby sprawdzić aktualny stan dysków w systemie. Użyjemy polecenia lsblk, aby zidentyfikować dostępne dyski i partycje.

lsblk

Oto przykład wyniku polecenia lsblk na maszynie:

NAME                      MAJ:MIN RM  SIZE RO TYPE MOUNTPOINT
loop0                       7:0    0 55.7M  1 loop /snap/core18/2829
sda                         8:0    0   42G  0 disk
├─sda1                      8:1    0  512M  0 part /boot/efi
├─sda2                      8:2    0    1G  0 part /boot
└─sda3                      8:3    0 40.5G  0 part
  └─ubuntu--vg-ubuntu--lv 253:0    0 78.5G  0 lvm  /
sdb                         8:16   0  350G  0 disk
└─sdb1                      8:17   0   60G  0 part
  └─ubuntu--vg-ubuntu--lv 253:0    0 78.5G  0 lvm  /
sr0                        11:0    1 1024M  0 rom

Tworzenie snapshotów

Zanim przystąpimy do zmian w konfiguracji dysków, zaleca się wykonanie snapshotu woluminów LVM, aby zapewnić możliwość przywrócenia danych w przypadku nieoczekiwanych problemów.

lvcreate -L 20G -s -n my_snapshot /dev/ubuntu-vg/ubuntu-lv

Modyfikacja partycji

Następnie, przystępujemy do modyfikacji partycji, korzystając z fdisk. Usuwamy istniejącą partycję, a potem tworzymy nową, która wykorzysta całą dostępną przestrzeń na dysku sdb.

fdisk /dev/sdb

Zapis zmian

Po prawidłowym skonfigurowaniu partycji, korzystamy z komendy w w fdisk, aby zapisać zmiany i zaktualizować tabelę partycji.

Command (m for help): w

Wykonanie pvscan

Po modyfikacji partycji, wykonujemy polecenie pvscan, aby system mógł zaktualizować informacje o dostępnych fizycznych woluminach.

pvscan

Konfiguracja LVM

Po zapisaniu zmian w tabeli partycji, musimy zaktualizować konfigurację LVM, aby uwzględnić nową przestrzeń dyskową. Używamy polecenia lvextend z automatycznym rozszerzaniem systemu plików.

lvextend -l +100%FREE /dev/ubuntu-vg/ubuntu-lv -r

Podsumowanie

Rozszerzenie przestrzeni dyskowej na wirtualnej maszynie Linux poprawia wydajność i dostępność przestrzeni do przechowywania danych. Dzięki opisanym krokom, zarządzanie przestrzenią dyskową w systemach wykorzystujących LVM staje się prostsze i bardziej efektywne.

Artykuł Rozszerzanie Przestrzeni Dyskowej w Linux: Przewodnik Krok po Kroku z Użyciem LVM i fdisk pochodzi z serwisu soban.

Podczas zarządzania klastrami Proxmox można napotkać różne trudności techniczne, takie jak niespójności w konfiguracji klastra lub problemy z przywracaniem kontenerów LXC. Znalezienie i rozwiązanie tych problemów jest kluczowe dla utrzymania stabilności i wydajności środowiska wirtualizacji. W tym artykule przedstawiam szczegółowy przewodnik, jak zdiagnozować i rozwiązać problem z nieosiągalnym węzłem oraz jak pomyślnie przywrócić kontener LXC.

Zanim przystąpisz do jakichkolwiek działań, upewnij się, że masz aktualny backup systemu.

Diagnostyka stanu klastra Proxmox

pvecm delnode up-page-02
Node/IP: up-page-02 is not a known host of the cluster.

oraz:

pct restore 107 vzdump-lxc-107-2024_11_12-03_00_01.tar.zst --storage local
CT 107 already exists on node 'up-page-02'

Aby zrozumieć stan klastra, wykonaj na węźle node-up-page-04 polecenie:

pvecm nodes

Oczekiwany output:

Membership information
----------------------
    Nodeid      Votes Name
         1          1 node-up-page-01
         2          1 node-up-page-04 (local)

Następnie sprawdź szczegółowe informacje o klastrze za pomocą polecenia:

pvecm status

Oczekiwany output:

Cluster information
-------------------
Name:             soban-proxmox
Config Version:   4
Transport:        knet
Secure auth:      on

Quorum information
------------------
Date:             Wed Nov 13 10:40:12 2024
Quorum provider:  corosync_votequorum
Nodes:            2
Node ID:          0x00000002
Ring ID:          1.e6
Quorate:          Yes

Votequorum information
----------------------
Expected votes:   2
Highest expected: 2
Total votes:      2
Quorum:           2
Flags:            Quorate

Membership information
----------------------
    Nodeid      Votes Name
0x00000001          1 <masked IP>
0x00000002          1 <masked IP> (local)

Usuwanie pliku konfiguracyjnego kontenera i czyszczenie danych

Odkryłem, że plik konfiguracyjny kontenera 107 wciąż istnieje na systemie plików klastra w ścieżce:

ls -ltr /etc/pve/nodes/node-up-page-02/lxc/107.conf

Output:

-rw-r----- 1 root www-data 235 Nov 12 21:35 /etc/pve/nodes/node-up-page-02/lxc/107.conf

Aby usunąć ten plik i wszelkie pozostałości danych związanych z odłączonym węzłem, wykonaj:

rm -rf /etc/pve/nodes/node-up-page-02/

Przywracanie kontenera

Po usunięciu pliku konfiguracyjnego, przywróciłem kontener LXC na węźle node-up-page-04 za pomocą polecenia:

pct restore 107 /root/vzdump-lxc-107-2024_11_12-03_00_01.tar.zst --storage local

Output:

recovering backed-up configuration from '/root/vzdump-lxc-107-2024_11_12-03_00_01.tar.zst'
Formatting '/var/lib/vz/images/107/vm-107-disk-0.raw', fmt=raw size=59055800320 preallocation=off
Creating filesystem with 14417920 4k blocks and 3604480 inodes
Filesystem UUID: 8b707e55-5e14-4b20-8585-6cb09e0fa520
Superblock backups stored on blocks: 32768, 98304, 163840, 229376, 294912, 819200, 884736, 1605632, 2654208, 4096000, 7962624, 11239424
restoring '/root/vzdump-lxc-107-2024_11_12-03_00_01.tar.zst' now..
extracting archive '/root/vzdump-lxc-107-2024_11_12-03_00_01.tar.zst'

Proces przywracania zakończył się pomyślnie, a kontener był gotowy do użycia. Ten przypadek pokazuje, jak ważna jest dokładna diagnostyka i zarządzanie plikami konfiguracyjnymi w Proxmox podczas pracy z klastrami. Warto prowadzić regularne przeglądy konfiguracji, aby unikać niespójności i problemów operacyjnych w przyszłości.

Artykuł Rozwiązywanie problemów z klastrami Proxmox i przywracanie kontenera LXC pochodzi z serwisu soban.

Upewnij się, że na twoich systemach zainstalowane są następujące pakiety, które są niezbędne do obsługi uwierzytelniania Kerberos oraz montowania systemów plików CIFS:

apt install krb5-user cifs-utils keyutils

Inicjalizacja biletu Kerberos

Zainicjuj bilet Kerberos za pomocą poniższego polecenia:

kinit twojanazwa@twojadomena.com

Aby zweryfikować ważność biletu i zobaczyć szczegóły, użyj:

klist

Ręczne montowanie zasobów

Aby ręcznie zamontować zasób CIFS, użyj poniższego polecenia. Zamień twójserwer/twójzasób oraz /twójpunktmonowania na odpowiedni adres serwera i lokalny punkt montowania:

mount -t cifs //twójserwer/twójzasób /twójpunktmonowania -o sec=krb5,cruid=0,uid=0,gid=0,vers=3.1.1,noperm,dir_mode=0777,file_mode=0777,iocharset=utf8

Automatyczne montowanie przez fstab

Dla trwałej konfiguracji, która przetrwa restarty, dodaj poniższy wpis do swojego pliku /etc/fstab:

//twójserwer/twójzasób /twójpunktmonowania cifs sec=krb5,cruid=0,uid=0,gid=0,vers=3.1.1,noperm,dir_mode=0777,file_mode=0777,iocharset=utf8,_netdev,x-systemd.automount,x-systemd.requires=network-online.target 0 0

Podsumowanie

Te ustawienia są kluczowe, aby zapewnić bezpieczny i niezawodny dostęp do zasobów sieciowych przy użyciu Kerberosa w systemach Linux. Zawsze upewnij się, że twoje bilety Kerberos są ważne i odnawiaj je w miarę potrzeby. W przypadku problemów związanych z montowaniem lub uwierzytelnianiem, odwołaj się do dzienników systemowych lub skonsultuj się z administratorem systemu.

Artykuł Konfiguracja Kerberosa i montowanie zasobów CIFS w systemach Linux pochodzi z serwisu soban.

Serwery wirtualizacyjne bazujące na systemach z rodziny Debian, takie jak Proxmox, są często używane w środowiskach testowych, gdzie ciągła dostępność jest kluczowa. Czasami te serwery są instalowane na laptopach, które są wykorzystywane jako niskobudżetowe lub przenośne rozwiązania. Standardowe ustawienia zarządzania energią w laptopach mogą jednak prowadzić do niepożądanych zachowań, takich jak uśpienie lub hibernacja przy zamknięciu pokrywy. Poniżej opisuję, jak zmienić te ustawienia w systemie operacyjnym bazującym na Debianie, aby zapewnić nieprzerwaną pracę serwera.

Krok 1: Dostęp do pliku konfiguracyjnego

Otwórz terminal i wpisz poniższe polecenie, aby edytować plik /etc/systemd/logind.conf przy użyciu edytora tekstowego (np. nano):

nano /etc/systemd/logind.conf

Krok 2: Modyfikacja ustawień logind

Znajdź linijkę zawierającą HandleLidSwitch i zmień jej wartość na ignore. Jeśli linia jest zakomentowana (poprzedzona znakiem #), usuń znak #. Możesz również dodać tę linię na końcu pliku, jeśli nie istnieje.

HandleLidSwitch=ignore

Krok 3: Zastosowanie i restart usługi

Po wprowadzeniu zmian i zapisaniu pliku, należy zrestartować usługę systemd-logind, aby zmiany weszły w życie. Użyj poniższego polecenia w terminalu:

systemctl restart systemd-logind

Dzięki tym zmianom, zamknięcie pokrywy laptopa nie będzie już inicjować hibernacji ani uśpienia, co jest szczególnie ważne w przypadku korzystania z serwerów bazujących na Debianie, w tym Proxmox, jako rozwiązania serwerowe.

Artykuł Jak zapobiegać hibernacji i uśpieniu na laptopach z debianem i proxmox podczas zamknięcia pokrywy pochodzi z serwisu soban.

Wprowadzenie

Zarządzanie pamięcią SWAP jest kluczowym elementem administrowania systemami operacyjnymi Linux, szczególnie w środowiskach wirtualizacji takich jak Proxmox. SWAP służy jako „pamięć wirtualna”, która może być używana, gdy fizyczna pamięć RAM systemu jest zapełniona. W tym artykule pokażemy, jak zwiększyć przestrzeń SWAP na serwerze Proxmox, korzystając z narzędzia lvresize do zwolnienia miejsca na dysku, które można następnie przeznaczyć na SWAP.

Przegląd problemu

Użytkownik chce zwiększyć przestrzeń SWAP z 8 GB do 16 GB, ale napotyka problem braku dostępnej przestrzeni w grupie woluminów LVM, która jest wymagana do zwiększenia SWAP.

Krok 1: Sprawdzenie dostępnej przestrzeni

vgs

To polecenie wyświetla grupy woluminów wraz z ich rozmiarami i dostępną przestrzenią.

Krok 2: Zmniejszenie wolumenu

Załóżmy, że istnieje wolumen root o rozmiarze 457.26 GB, który można zmniejszyć, aby uzyskać dodatkowe 8 GB na SWAP. Przed zmniejszeniem wolumenu konieczne jest zmniejszenie systemu plików na tym wolumenie.

resize2fs /dev/pve/root 449.26G

Jednakże w przypadku systemu plików XFS, zmniejszenie musi nastąpić w trybie offline lub z live CD.

Krok 3: Użycie lvreduce

lvreduce -L -8G /dev/pve/root

To polecenie zmniejszy wolumen root o 8 GB, co potwierdza się komunikatem o zmianie rozmiaru wolumenu.

Krok 4: Deaktywacja SWAP

swapoff -a

Przed rozpoczęciem zmian w rozmiarze SWAP, należy najpierw wyłączyć SWAP za pomocą powyższego polecenia.

Krok 5: Rozszerzenie SWAP

lvresize -L +8G /dev/pve/swap
mkswap /dev/pve/swap
swapon /dev/pve/swap

Powyższe polecenia najpierw zwiększają przestrzeń SWAP, następnie formatują ją i aktywują ponownie.

swapon --show

Na koniec, weryfikujemy aktywne obszary SWAP używając polecenia powyżej, aby upewnić się, że wszystko zostało poprawnie skonfigurowane.

Proces ten pokazuje, jak można elastycznie zarządzać przestrzenią dyskową na serwerach Proxmox, dostosowując rozmiar SWAP w zależności od potrzeb. Użycie lvreduce wymaga ostrożności, gdyż każde działanie na partycjach i woluminach niesie ryzyko utraty danych, dlatego zawsze zalecane jest wykonanie kopii zapasowych przed przystąpieniem do zmian.

Artykuł Rozszerzanie przestrzeni SWAP na Proxmoxie przy użyciu lvreduce pochodzi z serwisu soban.

iftop oferuje różne opcje filtrowania, które pozwalają ograniczyć wyświetlane dane do konkretnych hostów, sieci lub portów. Obsługuje IPv6 oraz umożliwia wyświetlanie adresów IP źródłowych i docelowych, numerów portów oraz używanych protokołów.

Narzędzie to jest szczególnie przydatne do monitorowania ruchu w czasie rzeczywistym i identyfikowania usług lub hostów zużywających najwięcej przepustowości. Może również pomóc w wykrywaniu problemów wydajnościowych sieci oraz w diagnozowaniu usterek.

Podsumowując, iftop to lekkie, a jednocześnie bardzo skuteczne narzędzie stanowiące wartościowe uzupełnienie zestawu narzędzi każdego administratora systemów i sieci.

Jednym z najbardziej przydatnych narzędzi do monitorowania sieci, z których korzystam, jest iftop. Staje się szczególnie pomocne, gdy łącze sieciowe jest wysycone. W praktyce może również pomóc wykryć nietypowe wzorce ruchu, w tym ataki typu DoS. W poniższym przykładzie prześlę duży plik na maszynę zdalną z ograniczeniem przepustowości i będę obserwował ruch przy użyciu iftop.

Najpierw instalujemy iftop na maszynie lokalnej (w tym przypadku Kali Linux):

# apt install iftop

Dystrybucja nie ma większego znaczenia — iftop jest dostępny w większości repozytoriów Linuksa, w tym w Debianie.

Następnie instalujemy iftop na maszynie zdalnej (Debian Linux):

# apt install iftop

Aby rozpocząć monitorowanie ruchu sieciowego, uruchamiamy iftop z parametrami -PpNn:

# iftop -PpNn

Ponieważ jestem połączony z maszyną zdalną przez SSH, widzę swoją aktywną sesję SSH na liście połączeń.

Teraz wracamy na maszynę lokalną i tworzymy duży plik:

# truncate -s 1G 1G-file.txt

Po utworzeniu pliku 1GB przesyłamy go na maszynę zdalną z ograniczeniem przepustowości:

# scp -l 800 -P2222 1G-file.txt soban@soban.pl:~

Opcja -l 800 ogranicza transfer do 800 Kbit/s. Aby przeliczyć to na KB/s, dzielimy przez 8 — otrzymujemy około 100 KB/s.

W ten sposób możemy obserwować zarówno ruch wychodzący, jak i przychodzący w czasie rzeczywistym. Choć iftop jest prostym narzędziem, zapewnia bardzo dobrą widoczność bieżącej aktywności sieciowej.

W przypadku prób brute-force widoczna będzie duża liczba krótkotrwałych połączeń. Natomiast atak DoS ma na celu wysycenie pasma, co objawia się znacznym ruchem przychodzącym. Jeśli wzrost ruchu jest uzasadniony, można rozważyć ograniczenie prędkości połączeń — pomocne będzie np. iptables.

Artykuł iftop jako dobre narzędzie do monitorowania ruchu sieciowego pochodzi z serwisu soban.